كشاورزي:حكمت ديرين در عصر نوين | دی ۱۳۸۸

كشاورزي:حكمت ديرين در عصر نوين

سلام خوش آمدید "چگونه نااميد شوم، وقتي كه تو مهربان و صميمي جوياي حال مني؟"

	یک داستان واقعی:
خانمي با لباس کتان راه راه وشوهرش با کت وشلوار دست دوز و کهنه در شهر بوستن از قطار پايين آمدند و بدون هيچ قرار قبلي راهي دفتر رييس دانشگاه هاروارد شدند. منشي فوراً متوجه شد اين زوج روستايي هيچ کاري در هاروارد ندارند و احتمالاً اشتباهی وارد دانشگاه شده اند. مرد به آرامي گفت: «مايل هستيم رييس را ببينيم.» منشي با بي حوصلگي گفت: «ايشان امروز گرفتارند.» خانم جواب داد: « ما منتظر خواهيم شد.» منشي ساعتها آنها را ناديده گرفت و به اين اميد بود که بالاخره دلسرد شوند و پي کارشان بروند. اما اين طور نشد. منشي که دید زوج روستایی پی کارشان نمی روند سرانجام تصميم گرفت برای ملاقات با رییس از او اجازه بگیرد و رییس نیز بالاجبار پذیرفت. رييس با اوقات تلخي آهي کشيد و از دل رضایت نداشت که با آنها ملاقات کند. به علاوه از اينکه اشخاصی با لباس کتان و راه راه وکت وشلواري دست دوز و کهنه وارد دفترش شده، خوشش نمي آمد. خانم به او گفت: «ما پسري داشتيم که يک سال در هاروارد درس خواند. وي اينجا راضي بود. اما حدود يک سال پيش در حادثه اي کشته شد. شوهرم و من دوست داريم بنايي به يادبود او در دانشگاه بنا کنيم.» رييس با غيظ گفت :« خانم محترم ما نمي توانيم براي هرکسي که به هاروارد مي آيد و مي ميرد، بنايي برپا کنيم. اگر اين کار را بکنيم، اينجا مثل قبرستان مي شود.» خانم به سرعت توضيح داد: «آه... نه.... نمي خواهيم مجسمه بسازيم. فکر کرديم بهتر باشد ساختماني به هاروارد بدهيم.» رييس لباس کتان راه راه و کت و شلوار دست دوز و کهنه آن دو را برانداز کرد و گفت: «يک ساختمان! مي دانيد هزينه ي يک ساختمان چقدر است؟ ارزش ساختمان هاي موجود در هاروارد هفت و نيم ميليون دلار است.» خانم يک لحظه سکوت کرد.. رييس خشنود بود. شايد حالا مي توانست از شرشان خلاص شود. زن رو به شوهرش کرد و آرام گفت: «آيا هزينه راه اندازي دانشگاه همين قدر است؟ پس چرا خودمان دانشگاه راه نيندازيم؟» شوهرش سر تکان داد. رييس سردرگم بود. آقا و خانمِ "ليلاند استنفورد" بلند شدند و راهي کاليفرنيا شدند، يعني جايي که دانشگاهي ساختند که تا ابد نام آنها را برخود دارد: دانشگاه استنفورد از بزرگترین دانشگاههای جهان، يادبود پسري که هاروارد به او اهميت نداد. تن آدمی شریف است به جان آدمیت نه همین لباس زیباست نشان آدمیت
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم دی ۱۳۸۸ساعت 21:38 توسط \|

	نقاشي هاي 4 بعدي
http://www.ibtesama.com/vb/imgcache/20888.jpg http://www.ibtesama.com/vb/imgcache/20902.jpg
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم دی ۱۳۸۸ساعت 18:40 توسط \|

	بایدها و نبایدهای سه گانه در زندگی
سه چیز در زندگی پایدار نیستند Dreams رویاها Success موفقیت ها Fortune شانس Three things in life that, one gone never come back سه چیز در زندگی قابل برگشت نیستند Time زمان Words گفتار Opportunity موقعیت Three things in human life are destroyed سه چیز در زندگی انسان را خراب می کنند Alcohl الکل Pride غرور Anger عصبانیت Three things that humans make سه چیز انسانها را می سازند Hard Work کار سخت Sincerity صمیمیت Commitment تعهد Three things in life that are most valuable سه چیز در زندگی بسیار ارزشمند هستند Love عشق Self-Confidence اعتماد به نفس Friends دوستان Three things in life that may never be lost سه چیز در زندگی که هرگز نباید از بین بروند Peace آرامش Hope امید Honesty صداقت And how beautiful these three important things in life perspective Dr.Ali Shariati stated و چه زیبا این سه چیز مهم در زندگی از دیدگاه دکتر علی شریعتی بیان شده Do not rely on three things never به سه چیز هرگز تکیه نکن Pride غرور Lie دروغ Love عشق Gallop is human with pride انسان با غرور می تازد Be lost with telling lies با دروغ می بازد And dies with love و با عشق می میرد Happiness in our lives has three primary خوشبختی زندگی ما بر سه اصل است Experience Yesterday تجربه از دیروز Use Today استفاده از امروز Hope Tomorrow امید به فردا Ruin our lives is the three principle تباهی زندگی ما نیز بر سه اصل است Regret Yesterday حسرت دیروز Waste Today اتلاف امروز Fear of Tomorrow ترس از فردا
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم دی ۱۳۸۸ساعت 18:30 توسط \|

	مواظب رفتارتان باشید، .....
مردی مشغول تمیز کردن ماشین نوی خودش بود. ناگهان پسر ۷ساله اش سنگی برداشت و با آن چند خط روی بدنه ماشین کشید. مرد با عصبانیت دست پسرش را گرفت و چندین بار به آن ضربه زد. او بدون اینکه متوجه باشد، با آچار فرانسه ای که در دستش داشت، این کار را می کرد! در بیمارستان، پسرک به دلیل شکستگی های متعدد، انگشتانش را از دست داد. وقتی پسرک پدرش را دید، با نگاهی دردناک پرسید: «کی انگشتانم دوباره رشد می کنند؟!» مرد بسیار غمگین شد و هیچ سخنی بر زبان نیاورد. او به سمت ماشینش برگشت و از روی عصبانیت چندین بار با لگد به آن ضربه زد. در حالی که از کرده خود بسیار ناراحت و پشیمان بود، جلوی ماشین نشست و به خط هایی که پسرش کشیده بود نگاه کرد. پسرش نوشته بود: «دوستت دارم بابایی» روز بعد آن مرد خودکشی کرد! عصبانیت و دوست داشتن هیچ حد و حدودی ندارند. دومی را انتخاب کنید تا یک زندگی زیبا و دوست داشتنی داشته باشید. این را نیز به یاد داشته باشید که: وسایل برای استفاده کردن هستند و انسانها برای دوست داشتن. اما مشکل جهان امروز این است که انسانها مورد استفاده واقع می شوند و به وسایل عشق ورزیده می شود. بیایید همواره این گفته را به یاد داشته باشیم: وسایل برای استفاده کردن هستند. انسانها برای دوست داشتن هستند. مواظب افکارتان باشید، آنها به کلمات تبدیل می شوند... مواظب کلماتی که به زبان می آورید، باشید، آنها به رفتار تبدیل می شوند. مواظب رفتارتان باشید، آنها به عادت ها تبدیل می شوند. مواظب عادت هایتان باشید، آنها شخصیت شمار را شکل می دهند. مواظب شخصیت تان باشید، چون سرنوشت شما را می سازد
+ نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم دی ۱۳۸۸ساعت 10:47 توسط \|

	سرباز ايراني كه ركورددار جهاني شد
مي‌گويد: در اون سال‌ها سرباز بگيري بود و من رو بردند به سرباز خونه‌اي در مشهد… هنوز 45 روز نگذشته بود، که دلم براي خانواده‌ام تنگ شد. اما مرخصي ندادن، منم بدون مرخصي و پاي پياده، از مشهد تا طرقبه (18 کيلومتر) دويدم و بعد از ديدن خانواده، دوباره از طرقبه تا مشهد را دويدم و رفتم پادگان … پادگان، که رسيدم ديدم گروهبان متوجه غيبت من و چند نفر ديگه شده، که همه رو به خط کرد و گفت دور پادگان رو بايد بدويد … شروع به دويدن که کرديم بعد از 1000 متر سرباز‌هاي ديگه خسته شدند، اما من دور کامل دويدم و ايستادم…! فرمانده گروهان که دويدن من رو نديده بود، گفت: مگه نگفتم دور کامل بايد بدوي؟! خلاصه، دو دور ديگه به مسافت 8 کيلومتر دويدم و سر حال، جلوي فرمانده ايستادم و همين باعث شد مسير زندگي‌ام تغيير کند…! يک روز، من رو با يک جيپ ارتشي به ميدان سعدآباد مشهد بردند، براي مسابقه… رئيس تربيت بدني تا من رو ديد، گفت: چرا کفش و لباس ورزشي نپوشيدي؟ گفتم: ندارم …! گفت: خوب برو سر خط الان مسابقه شروع مي‌شه ببينم چند مرده حلاجي؟ خلاصه با پوتين و لباس سربازي دويدم و دور اخر همه داد مي‌زدن باريکلا سرباز … برنده که شدم ديدم همه مي‌گن سرباز رکورد ايران رو شکستي …! من اون روز با پوتين و لباس سربازي رکورد ايران رو شکستم و بهم کاپ نقره‌اي دادن…! خبر رکورد شکني من خيلي زود، به مرکز رسيد و بهم امريه دادن تا برم تهران … با اتوبوس به تهران رفتم و پرسان پرسان، خودم رو به دژباني مرکز رسوندم و با فرمانده لشگر که روبرو شدم، گفت: تو همون سربازي هستي که با پوتين رکورد شکستي؟ گفتم: بله قربان … گفت: چرا اين قدر دير آمدي و سريع من رو سوار ماشين کردند و به استاديوم امجديه بردن، که قرار بود مسابقه بزرگي انجام بشه. مسابقه دو 5000 متر بود و من کفش و لباسي رو که رئيس تربيت بدني مشهد داده بود، پوشيدم و رفتم لب خط…! يک دفعه صداي تيري شنيدم و هراسناک اين طرف اون طرف رو نگاه کردم ببينم چه خبره؟ که ديدم رئيس تربيت بدني با عصبانيت مي‌گه چرا نميدوي؟ بدو..! من نگاه کردم، ديدم، که اون 17 نفر ديگه، مسافتي از من دور شدن و من تازه فهميدم، که صداي شليک تير براي اغاز مسابقه بوده و من چون در مشهد فقط با صداي حاضر رو ) مسابقه رو شروع مي‌کردم اينجا هم منتظر همون کلمه بودم،نه صداي تير … خلاصه شروع کردم به دويدن و يه عده هم من رو هو مي‌کردن و مي‌گفتن: مشهدي تو از اخر اولي …! دور سوم رو که دويدم تازه به نفر اخر رسيدم و تازه گرم شده بودم …! در دور بعد متوجه شدم، که نفر چهارم هستم و با خودم گفتم: خدا رو شکر لااقل چهارم مي‌شم…! سه دور تا اخر مسابقه مانده بود، که ديدم فقط يک نفر با فاصله از من جلوتره…! دور اخر خودم رو به پشت سرش رسوندم… به خط پايان نزديک مي‌شديم که جلو زدم و اول شدم …! باز هم رکورد ايران رو شکسته بودم و از عزيز منفرد، که سال‌ها قهرمان ايران بود جلو زده بودم…! اين‌ها حرف‌هاي استاد علي باغبان باشي، قهرمان دو ايران است، که 29 سال متوالي بدون حتي يک باخت، مقام نخست مسابقات را در ايران داراست و جالب است، بدانيد که تا به حال اين رکورد در هيچ رشته ورزشي در دنيا شکسته نشده…! باغبان باشي 219 مدال اسيايي و جهاني دارد و در 4 مسابقه المپيک شرکت کرده !
+ نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم دی ۱۳۸۸ساعت 10:43 توسط \|

	غاری عجیب در مالزی
برای رسیدن به این غار باید چیزی در حدود سیصد پله را بالا رفت.این غار زیارتگاه هندوان است و در کوالالمپور قرار دارد.
+ نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم دی ۱۳۸۸ساعت 10:40 توسط \|