آندره ژید، نویسنده‌ی نامدار فرانسوی، که مدت نیم قرن حضوری نمایان در عرصه‌ی ادب فرانسه داشت و تاثیر شگفت آور نوشته‌هایش در سالهای پس از جنگ جهانی براکثر مخاطبان و به ویژه بر نسل جوان انکارناپذیر است، به سال ۱۸۶۹ در پاریس، چشم به جهان گشود.

در سال ۱۹۴۷ و زمانی که ژید هفتاد و هشت ساله بود، آکادمی سوئد جایزه ادبیات نوبل را به او اهدا کرد. وی می نویسد :

« بزرگترین الهه تقدیر پیوسته در گوشم زمزمه می کند که دیگر چیز زیادی از عمرت باقی نمانده است».

"ای کاش عظمت در نگاه تو باشد نه در آن چیزی که بدان می نگری . "

هرچه بالاتر روی، از نظر آنان كه پرواز نمی دانند كوچكتر به نظر خواهی رسید.

بهتر است برای چیزی كه هستی، مورد نفرت باشی تا اینكه برای چیزی كه نیستی محبوب باشی.

كارهایی هست كه دیگران هم می توانند انجام دهند، آن را انجام نده. حرفهایی هست كه دیگران هم می توانند بزنند، آن را بیان نكن و چیزهایی هست كه دیگران هم می توانند بنویسند، آن را ننویس! كاری را بكن كه فقط تو می توانی انجامش بدهی. 

به نظر من، ما روزی خواهیم مرد كه نخواهیم و نتوانیم از زیبایی لذت ببریم و درصدد نباشیم آن را دوست بداریم. 

زیباترین مطالب آنهایی است كه با جنون شروع شده اند اما خردمندانه نوشته شده اند.

به كسی كه حقیقت را جستجو می كند باور داشته باش و به كسی كه مدعی دستیابی به حقیقت است شك كن.

همه چیز پیش تر گفته شده، اما چون گوش شنوایی نیست، باید تكرارش كنیم.

هر سعادتی زاده‌ی تصادف است و در هر لحظه، هم‌چون گدایی بر سر راهت ظاهر می‌شود.

من بر این باورم كه عشق به یك شخصِ بزرگوار، بیش از هر چیز دیگر به انسان فروتنی می آموزد. 

هنر، همكاری میان خدا و انسان است و در این همكاری، زمانی كه انسان كمتر دخالت می كند، نتیجه عالی تر است.

بكوش تا عظمت در نگاهت باشد نه در آنچه می نگری.

همه‏ی شکل‏های خدا دوست ‏داشتنی است و همه‏چیز، شکل اوست.

نگرش تو باید هر لحظه نو شود.خردمند کسی است که از هر چیزی،به شگفت آید.

هر آفریده ای نشانه ی خداوند است،اما هیچ آفریده ای نشان دهنده او نیست.