این روزها زیاد می‌گویند که احساسات مرده است؛هر روز در گوشه‌ای از جهان خبر حادثه‌ای می‌آید که کسی باور نمی‌کند فرزندی در حق پدر و مادرش انجام داده یا برای بچه‌ای سرنوشتی تلخ از سوی خانواده‌اش رقم زده شده باشد.  یک بچه ۲ ساله در چین اما این روزها به خاطر عشق به مادرش نظر همه رسانه‌ها را جلب کرده است. پسر بچه‌‌ای که برای مادرش،مادری می‌کند.

به گزارش ایران-ایران به نقل از مهر: ژانگ رونگسیانگ،در سال ۲۰۱۰ دچار یک تصادف شدید شد؛ تصادفی که  فلج شدن و به کما رفتن او را  رقم زد. وقتی مردم این زن جوان را به بیمارستان رساندند پزشکان متوجه شدند که او باردار است. آزمایش‌ها نشان داد بچه آسیبی ندیده است اما برای به دنیا آمدنش هم‌زمان نیاز بود. ژائو دجین،همسر این زن ۵ ماه از او در خانه مراقبت کرد تا پزشکان توانستند با عمل سزارین پسر این خانواده را در سال ۲۰۱۱ به دنیا آورند؛ پسری که نامش کین‌بائو گذاشته شد. این پسر همیشه در کنار مادرش بود که همچنان در کما به سر می‌برد و پزشکان از بهبودش قطع امید کرده بودند. یک روز اما در ماه می امسال صدای کین‌بائو و طنین حرفهایش،مادر را از کما بیرون آورد و ژانگ یک بار دیگر چشم‌هایش را باز کرد.

پزشکان می‌گویند تنها صدای فرزند بوده که باعث شده مادر به زندگی بازگردد و بخواهد دنیا را بار دیگر برای او ببیند.  ژانگ رونگسیانگ با وجود بیرون آمدن از کما اما فلج است و نمی‌تواند از جایش تکان بخورد. پسر ۲ ساله این خانواده فقیر اما آن‌قدر بزرگ است که برای مادرش،مادری کند. کین‌بائو می‌داند که مادرش با ناتوانی از جویدن غذا دیگر علاقه‌ای به غذاهای بیمارستانی و مایعات ندارد. به همین خاطر او هر روز  غذاها را می‌جود و دهان به دهان به مادرش می‌دهد تا او را با طعمی جدید خوشحال کند.

کین‌بائو با ۲ سال سن حالا کارش هر روز مراقبت از مادرش و خنداندن او با مزه‌بازی‌هایش است تا امید را در او زنده نگه دارد. او می‌داند که با وجود فلج بودن مادرش به او بازگشته است؛پسر ۲ ساله مادری را تمام کرده است.

چون ما را با درد به دنيا می‌آورد و بلافاصله با لبخند می‌پذیرد

چون شیرشیشه را قبل از اينكه توی حلق ما بريزند، پشت دستشان می‌ریزند

چون وقتی تب می‌کنیم، آن‌ها هم عرق می‌ریزند

چون وقتی توی میهمانی خجالت می‌کشیم و توی گوششان می‌گوییم سیب می خوام، با صدای بلند می‌گویند منیر خانوم بی زحمت یه سیب به این بچه بدهید و ما را عصبانی می‌کند

و وقتی پدرمان ما را به خاطر لگد زدن به مادر کتک می‌زند، با پدر دعوا می‌کنند

چون وقتی در قابلمه غذا را برمی دارند، یک بخاری بلند می شود که آدم دلش می خواهد غذا را با قابلمه اش بخورد

چون وقتي تازه ساعت يازده شب يادمان مي افتد كه فلان كار را كه بايد فردا در مدرسه تحويل دهيم يادمان رفته، بعد از يك تشر خودش هم پا به پايمان زحمت ميكشد كه همان نصف شبي تمامش كنيم

چون وسط سریال‌های ملودرام گریه می‌کنند چون بعد از گرفتن هدیه روز مادر، تمام فکر و ذکرش این است که مبادا فروشندگان بی انصاف سر طفل معصومش را کلاه گذاشته باشند

چون شبهای امتحان و کنکور پابه ‌پای ما کم می‌خوابد اما کسی نیست که برایش قهوه بیاورد و میوه پوست بکند

به خاطر اینکه موقع سربازی رفتن ما، گریه می‌کند و نذر می کند و پوتین‌هایمان را در هر مرخصی واکس می‌زند

چون وقتی که موقع مریضیش یک لیوان آب به دستش می دهیم یک طوری تشکر می کند که واقعا باور می‌کنیم شاخ غول شکانده‌ایم

چون موقعی که عینک می‌زند و پنج دقيقۀ بعد در حاليكه عينكش به چشمش است ميپرسد: اين عينك منو نديدين؟

چون هیچوقت یادشان نمی‌رود که از کدام غذا بدمان می‌آید و عاشق كدام غذاييم، حتی وقتی که روی تخت بیمارستانند و قرار است ناهار را با هم بخوریم

چون همانجا هم تمام فکر و ذکرشان این است كه واي بچم خسته شد بسكه مريض داري كرد و

چون هروقت باهاش بد حرف ميزنيم و دلش رو براي هزارمين بار ميشكنيم، چند روز بعد همه رو از دلش ميريزه بيرون و خودش رو گول ميزنه كه:‌ بخشش از بزرگانه چون مادرند!

مهر در پایان است.

نکند مهر تو با تقویم است.

من ز تقویم دلت باخبرم. همه ماهش مهر است.

همه روزش احساس.

زنده باشی ای دوست.

عزتت افزون باد


همه روزت زیبا

همایش ملی مباحث نوین در کشاورزی

تهران اسفند ۹۲

The 1st International Conference on New Ideas in Agriculture

 26-27 Jan. 2014, Isfahan, Iran
Islamic Azad University Khorasgan Branch