|
|
|
|
|
ناگهان یک صبح زیبا آسمان گل کرده بود خاک تا هفت آسمان، بغض تغزل کرده بود حتم دارم در شب میلادت، ای غوغاترین! حضرت حق نیز در کارش تأمل کرده بود هر فرشته، تا بیایی، ای معمایی ترین! بال های خویش را دست توسل کرده بود
|
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم خرداد ۱۳۹۰ساعت 23:33 توسط
|
|
||