بررسي اثر محلول پاشي سولفات روي بر روي بوته هاي مادري چاي به منظور كاهش تلفات قلمه در خزانه

چكيده

    يكي ازبهترين راه‌هاي تكثير  چاي“Camellia sinensis” ، قلمه‌گيري از ساقه برگدار مي باشد. اما تلفات قلمه هاي اين گياه در خزانه بيش از حد انتظار مي باشد به طوري كه عوامل گوناگوني همچون شرايط بوته مادري، شرايط محيطي، روش قلمه‌گيري وطرز نگهداري در خزانه وهمچنين تيمار هاي مختلف لازم در مراحل مختلف   مي تواند در كاهش يا افزايش تلفات قلمه ها در خزانه دخيل باشند از آنجايي كه ميزان تلفات قلمه در خزانه هاي توليد نهال چاي موجب به بار آوردن زيان مالي عمده اي به صنعت چاي كشور مي‌شود لذا يافتن راه حلي مناسب براي كاهش تلفات كاملا ضروري بنظر مي رسد. يكي از راه‌هاي علمي و عملي كاهش تلفات قلمه‌هاي چاي در خزانه ،تغذيه مطلوب  بوته هاي مادري و تهيه قلمه از آنها مي باشد. از عناصر غذايي، ريز مغذي روي (Zn) به علت شركت در سنتز ايندول استيك اسيد (IAA) و كلروفيل داراي اهميت ويژه اي است. به منظور كاهش تلفات قلمه در خزانه چاي و براي بررسي  اثر عنصر روي ، آزمايشي در قالب بلوكهاي كامل  تصادفي  با چهار تيمار (شامل (1) :شاهد ،(2)NPK ،(3)NPK + سولفات روي با غلظت 1 درصد در يك نوبت و(4)NPK + سولفات روي با همان غلظت در دو نوبت ) در چهار تكرار  اجرا گرديد . در اين آزمايش اثر تيمارهاي كودي بر روي صفاتي مثل حجم بافت پينه، حجم، وزن تر و وزن خشك ريشه، ارتفاع نهال‌ها، تعداد برگ‌ها، قطر ساقه و درصد تلفات قلمه مورد اندازه‌گيري قرار گرفت. براساس نتايج بدست آمده از نظر آماري اختلاف معني داري در حجم بافت پينه،ارتفاع نهال،تعداد برگ، حجم ريشه، وزن تر و خشك ريشه (حداقل در سطح احتمال 5% ) بدست آمد. ازبين تيمارها، تيمار سوم يعني NPK به همراه  محلول پاشي سولفات  روي در يك نوبت،  بر روي اكثر صفات مورد بررسي بهترين اثر را داشت.مقايسه ميانگين داده ها نشان مي دهد كه تيمار سوم موجب كاهش تلفات قلمه به ميزان 19درصد نسبت به شاهد شده است.

كلمات كليدي: قلمه چاي، سولفات روي، ريشه زايي، خزانه