چه گریزست ز من؟ چه شتابیست به راه؟

به چه خواهی بردن در شبی این همه تاریک پناه؟

 مرمرین پله آن غرفه عاج 

ای دریغا که ز ما بس دور است

لحظه ها را در یاب

چشم فردا کور است

نه چراغیست در آن پایان

هر چه از دور نمایانست

.....