گوهر پاک بباید که شود قابل فیض ورنه هر سنگ و گلی لؤلؤ و مرجان نشود!!

سلام خوش آمدید "چگونه نااميد شوم، وقتي كه تو مهربان و صميمي جوياي حال مني؟"

	گوهر پاک بباید که شود قابل فیض ورنه هر سنگ و گلی لؤلؤ و مرجان نشود!!
نه هر که چهره برافروخت دلبری داند نه هر که آینه سازد سکندری داند نه هر که طرف کله کج نهاد و تند نشست کلاه داری و آیین سروری داند تو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکن که دوست خود روش بنده پروری داند غلام همت آن رند عافیت سوزم که در گداصفتی کیمیاگری داند وفا و عهد نکو باشد ار بیاموزی وگرنه هر که تو بینی ستمگری داند بباختم دل دیوانه و ندانستم که آدمی بچه‌ای شیوه پری داند هزار نکته باریکتر ز مو این جاست نه هر که سر بتراشد قلندری داند مدار نقطه بینش ز خال توست مرا که قدر گوهر یک دانه جوهری داند به قد و چهره هر آن کس که شاه خوبان شد جهان بگیرد اگر دادگستری داند ز شعر دلکش حافظ کسی بود آگاه که لطف طبع و سخن گفتن دری داند
+ نوشته شده در شنبه چهارم خرداد ۱۳۹۲ساعت 17:26 توسط \|

	درباره
موضوعات: کشاورزی, باغبانی، گیاهان دارویی و متفرقه ها كشوري راگرنباشد كشت و كار حاصلش وابستگي آيد به بار گر بخواهي خودكفايي در جهان در كشاورزي بكوش و علم آن


RSS POWERED BY BLOGFA.COM