اين پژوهش با هدف بررسی پتانسيل سنبل آبی در حذف فلزات سنگين کادميوم و سرب در پاييز 1390 به صورت طرح بلوکهای کامل تصادفی با 6 تيمار در 3 تکرار در رشت اجرا شد. تيمارهاي آزمايشی شامل: آب شهر، کلريد کادميوم 2 ميليگرم در ليتر، کلريد کادميوم 4 ميليگرم در ليتر، کلريد سرب 4 ميليگرم در ليتر، کلريد سرب 8 ميليگرم در ليتر، کلريد کادميوم ( 2ميليگرم در ليتر) + کلريد سرب ( 4 ميليگرم در ليتر) بود. شاخصهای رويشی گياه (اندازه برگ و قطر بافت اسفنجی)، تعداد برگ، رشد نسبی، فاکتور غلظت زيستی و غلظت عناصر فلزی در بافتهای گياهی مورد اندازهگيری قرار گرفت. برای اندازهگيری عناصر جذب شده توسط گياه از روش پلاسمايی جفت شده استفاده گرديد. نتايج نشان داد که اين گياه در شرايط مقادير بالای کادميوم و سرب (ICP) القايي به خوبی رشد ميکند تا جايی که ميزان رشد سنبلآبی در کلريد کادميوم 2 ميليگرم در ليتر بيشتر از ميزان رشد اين گياه در شرايط شاهد (آب شهر) بوده است. هرچند که با افزوده شدن هر دو فلز (سرب و کادميوم) به محيط آبی، ميزان رشد برگها کمتر از مقدار کادميوم 2 ميليگرم در ليتر بود ولی باز هم آسيبديدگی در گياه ديده نميشود و مقدار رشد تحت اين تيمار نيز بيشتر از شاهد بوده است. اين آزمايش نشان داد سنبلآبی قادر به جذب کلريد کادميوم تا غلظت 4 ميليگرم در ليتر و کلريد سرب تا غلظت 8 ميليگرم در ليتر بوده است